CHITTI1963.

విశాఖపట్నం నుంచి విజయవాడ వెళ్లే రత్నాచల్ ఎక్స్ప్రెస్ నెమ్మదిగా నడుస్తూ అన్నవరం స్టేషన్ లోకి వచ్చి ఆగింది. ప్రయాణికులంతా లగేజ్ చేత పట్టుకుని గబగబా దిగే ప్రయత్నంలో ఉన్నారు. ఆ ప్రయాణికులను ఒకసారి చూస్తే కొత్తగా పెళ్లయిన జంట దగ్గర నుంచి ఎనభై ఏళ్ల వృద్ధుల వరకు ఉన్నారు. అక్కడే సగం బండి ఖాళీ అయిపోయింది. స్టేషన్లో నిలబడి ఉన్న ప్రయాణికులను గమనిస్తే ఎక్కువ శాతం మంది నుదుటన కుంకుమ బొట్టు పెట్టుకుని గుండు చేయించుకునీ తలకి గంధం పూత పూసుకున్న వాళ్ళు ఎక్కువగా కనబడ్డారు. అవును ఇది పుణ్యక్షేత్రం కదా ఇక్కడ ఎక్కువ స్వామివారి భక్తులే ఉంటారు. చెన్నై కలకత్తా రైలు మార్గంలో ఎన్నో పుణ్యక్షేత్రాలు కనబడుతూ ఉంటాయి అలాంటి వాటిలో అన్నవరం ఒకటి  ఎప్పుడూ రెండు నిమిషాలకు మించి ఆగని రైలు బండి సిగ్నల్ ఇవ్వని కారణంగా స్టేషన్లో నిలిచిపోయింది. రైలు స్టేషన్ అంత ఒక్కసారి చూస్తే దూరంగా అనంత లక్ష్మీ సమేత వీర వెంకట సత్యనారాయణ స్వామి వారి ఫోటో దూరంగా కనబడుతోంది. ప్రతి ప్రయాణికుడు ఆ స్వామికి దండం పెట్టుకుని ముందుకు సాగుతున్నారు.  ఆ రైలు మార్గంలో ప్రయాణం చేస్తుంటే దూరాన్నించి కొండమీద కనబడే స్వామికి నమస్కారము చేయని వాళ్ళ...

  నాన్న మంచం మీద ఉన్నప్పుడు చేతినిండా పని ఉండేది.ఎప్పుడు “ఒరేయ్ కృష్ణా” అని పిలుస్తూనే ఉండేవాడు. ఇప్పుడు ఏ పని లేకుండా ఉంది అని అనుకున్నాడు కృష్ణారావు, చనిపోయిన తన తండ్రి రామారావు గురించి. ఆఫీసుకు వెళ్లిన ఇంటి దగ్గర తండ్రి గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండేవాడు కృష్ణారావు. ఇప్పుడు సమయం గడవడం లేదు. ఆఫీసు నుండి వచ్చిన వెంటనే రామారావు పని చూడడం ఒక పెద్ద బాధ్యతగా ఉండేది. రామారావు మంచం మీద ఉన్నా ఎంతో ధైర్యంగా ఉండేవాడు. ఇంచుమించుగా భార్య పోయిన తర్వాత రామారావు మంచం పట్టేసాడు. తండ్రి గుమ్మం దాటిన తర్వాత ఇప్పుడు “ఒంటరి వాడిని” అనే ఫీలింగ్ వస్తోంది కృష్ణారావుకి. అప్పుడే పన్నెండు రోజులు గడిచిపోయాయి. బంధువులంతా కృష్ణారావుకు ధైర్యం చెప్పి ముందుకు సాగిపోయారు. బంధువులతో పాటు కృష్ణారావు అక్క కూడా బయలుదేరుతూ, “తమ్ముడు బాధపడకు, ఏ అవసరం వచ్చినా నేను ఉన్నాను అని గుర్తుపెట్టుకో!” అని చెప్పి ఏడుస్తూ తమ్ముడిని దగ్గరకు తీసుకుంది కృష్ణారావు అక్క సుమతి. “ఇంకో ముఖ్య విషయం… డాక్యుమెంట్లు రెడీ చేయించు. మాసికానికి వచ్చినప్పుడు సంతకం పెడతాను. నాకు కూడా వయసు మీరిపోతోంది, ఇది చాలా ముఖ్యం,” అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది సుమతి. ఇంకా...

ఉదయం తొమ్మిది గంటలు అయింది. అందరి ఆర్థిక అవసరాలు, ఆశలు తీర్చే ఆ కార్యాలయం ముందు ఒక స్కూటర్ వచ్చి ఆగింది. స్కూటర్ దిగి జేబులోంచి తాళాలు తీసి తలుపులు తెరుస్తుంటే, జేబులోని సెల్ఫోన్ మోగితే కుడి చెవిలో పెట్టుకుని తలుపులు తెరుస్తూ మాట్లాడుతూ చెమటలు కారుతుంటే, హడావిడిగా కార్యాలయంలోకి అడుగుపెట్టి తనకు కేటాయించిన ప్రత్యేక గదిలోని సీట్లో కూర్చున్నాడు సదరు కార్యాలయం అధికారి రామారావు. ఇంతకీ ఆ కార్యాలయం పేరేమిటి అనే సందేహం అందరికీ వస్తుంది. అది ఒక ప్రభుత్వ రంగ బ్యాంకు శాఖ. ఆ శాఖ ఉండేది ఒక మండల కేంద్రంలో. ఆ ఊరిలో సౌకర్యంగా ఉండే ఇళ్లు దొరకవు. ఆ శాఖలో పనిచేసే వాళ్లు పదిహేను కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న పట్టణం నుంచి రోజు వచ్చి వెళుతుంటారు. రోజు ఉదయం తొమ్మిది గంటలకి ప్రారంభమైన ఉద్యోగ యాత్ర రాత్రి ఎనిమిది గంటలకి ఇల్లు చేరడంతో పూర్తవుతుంది. బ్యాంకు కార్యకలాపాలు ప్రారంభమయ్యేయి. బ్యాంకు ప్రాంగణం అంతా కస్టమర్లతో నిండిపోయింది. అందులో తల పాగా చుట్టుకుని పంచ కట్టుకుని చేతిలో కర్ర పట్టుకునే రైతులు దగ్గర నుంచి, తెల్ల బట్టలు వేసుకుని కూలింగ్ గ్లాసులు పెట్టుకుని వచ్చే బడా బాబులు, నిన్న మొన్నటి వరకు ఆ సీట్లో కూర్చుని ఈవే...

 1. స్థలం రిజిస్ట్రేషన్ తర్వాత ఇల్లు కట్టితే — మళ్లీ రిజిస్ట్రేషన్ అవసరమా? సాధారణంగా → అవసరం లేదు. మీరు స్థలం (plot/land) రిజిస్టర్ చేసుకున్నప్పుడు, ఆ స్థలంపై ఉన్న హక్కు మీకే వస్తుంది.  తరువాత మీరు ఆ స్థలంపై ఇల్లు కట్టినా, ఇల్లు కూడా అదే ఆస్తిలో భాగం (immovable property improvement) గా పరిగణిస్తారు. 👉 కాబట్టి: “ఇల్లు కోసం ప్రత్యేకంగా రిజిస్ట్రేషన్” చేయాల్సిన అవసరం లేదు ఒకే Sale Deed (స్థలం రిజిస్ట్రేషన్) సరిపోతుంది 📌 కానీ ఒక ముఖ్యమైన విషయం: మున్సిపల్ రికార్డుల్లో (House Tax, Property ID) vacant land → house propertyగా update చేయాలి 🧾 2. ఎప్పుడు ఇంటికి ప్రత్యేక రిజిస్ట్రేషన్ అవసరం వస్తుంది? ఈ సందర్భాల్లో మాత్రమే: ✔️ (1) మీరు అమ్మేటప్పుడు మీరు “ఖాళీ స్థలం” అమ్మడం కాదు “ఇల్లు + స్థలం” అమ్మితే 👉 కొత్త Sale Deed లో house వివరాలు కూడా చేరుతాయి 👉 అప్పుడే ఇల్లు విలువ కూడా రిజిస్ట్రేషన్‌లో వస్తుంది ✔️ (2) Joint Development / Builder Agreement మీరు builderకి ఇచ్చి flats కట్టిస్తే  Construction Agreement లేదా Development Agreement రిజిస్ట్రేషన్ అవుతుంది దీనికి వేరే స్టాంప్ డ్యూ...

 బ్లాగ్ సిరీస్: బాల్యంలో వేసవి – మధుర స్మృతుల సందడి భాగం 4: మధ్యాహ్నపు మధుర విరామం వేసవి ఉదయాలు, సాయంత్రాలు ఎంత ఉత్సాహంగా ఉంటాయో, మధ్యాహ్నాలు అంతే నిశ్శబ్దంగా, నెమ్మదిగా సాగుతాయి. ఎండ తన తీవ్రతను చూపించే ఆ వేళ, ఊరు మొత్తం ఒక ప్రశాంత నిద్రలోకి జారుకున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. భోజనం అయిన తర్వాత, ఇంటి నడవలో నడ్డి వాల్చి పడుకుంటే కలిగే ఆ హాయిని మాటల్లో చెప్పడం కష్టం. బయట ఎండ మండుతున్నా, ఆ మట్టివాసన కలిసిన చల్లని గాలి మనసును ఆహ్లాదపరుస్తుంది. కళ్లకు మెల్లగా నిద్ర చేరుతుంది… అది సాధారణ నిద్ర కాదు, ఒక మధురమైన విశ్రాంతి. అమ్మమ్మ పక్కనే పడుకుని ఉండటం ఒక భరోసా. ఆమె చేతి స్పర్శ, ఆమె నెమ్మదైన మాటలు — ఇవన్నీ మనసుకు ఓదార్పు ఇస్తాయి. ఎప్పుడో తెలియకుండానే నిద్రలోకి జారిపోతాం. కొంతసేపటి తర్వాత లేచితే, సాయంత్రపు చల్లని గాలి మనల్ని మళ్లీ చురుకుగా మారుస్తుంది. అదే సమయంలో అమ్మమ్మ జేబులో నుంచి బయటకు వచ్చే జంతిక ముక్కలు పిల్లలకు ఒక చిన్న పండుగలా అనిపిస్తాయి. ఆ కరకరలాడే రుచి, ఆ తియ్యని అనుభూతి — ఇప్పటికీ జ్ఞాపకాల్లో నిలిచే మధుర క్షణాలు. పనసపండు తొనలు తీసి అందించినప్పుడు, వాటి వాసనే ముందుగా మనసును ఆకర్షిస్తుం...